અસલ જિંદગી
અમદાવાદના પૌશ વિસ્તાર ગણાતા સી.જી. રોડ પર રવજીભાઈનો આલીશાન બંગલો આવેલો હતો! આખા શહેરમાં તેમના નામનો સિક્કો પડતો, પણ તેમની રહેણીકરણી સાવ સામાન્ય હતી.
અસલ જિંદગી - બોધકથા
કરોડો રૂપિયાની સંપત્તિ અને મોટી ફેક્ટરીઓ હોવા છતાં, રવજીભાઈ ક્યારેય પોતાના માટે નવો શર્ટ કે મોંઘા બૂટ નહોતા ખરીદતા! તેમનો આખો દિવસ માત્ર શેરબજારના આંકડા અને બેંકના બેલેન્સ જોવામાં જ પસાર થતો.
ઘરમાં બે-બે લક્ઝુરિયસ ગાડીઓ ધૂળ ખાતી પડી રહેતી! પણ રવજીભાઈ પેટ્રોલ બચાવવા માટે હંમેશા પોતાના જૂના સ્કૂટર પર જ ફેક્ટરીએ જતા.
તેમના પત્ની સુમિત્રાબેન ઘણીવાર કંટાળીને કહેતા, "આટલું બધું કમાઈને આપણે ક્યાં લઈ જવાનું છે? ક્યારેક તો આપણા માટે જીવો!" પણ રવજીભાઈ હંમેશા હસીને વાત ટાળી દેતા.
રવજીભાઈનો જિંદગીનો એક જ સિદ્ધાંત હતો: "પૈસો બચાવશો તો જ પૈસો તમને બચાવશે!" આ એક ભ્રમમાં ને ભ્રમમાં તેમણે પોતાની યુવાની, શોખ અને પરિવારની ખુશીઓ બધું જ મારી નાખ્યું હતું.
રવિવારની રજામાં પરિવાર ક્યાંક બહાર જવાની જીદ કરે, તો તે ખોટા ખર્ચાનું બહાનું કાઢીને ઘરે જ બેસી રહેતા! તેમને માત્ર તિજોરીમાં વધતી જતી થપ્પીઓ જોઈને જ શાંતિ મળતી હતી.
એક દિવસ અચાનક ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે રવજીભાઈને છાતીમાં સખત દુખાવો ઉપડ્યો! તેમને તાત્કાલિક એસ.જી. હાઈવે પર આવેલી શહેરની સૌથી મોટી હોસ્પિટલમાં દાખલ કરવામાં આવ્યા.
રિપોર્ટ આવ્યા ત્યારે ખબર પડી કે તેમને મેજર હાર્ટ એટેક આવ્યો હતો! ડોક્ટરે સ્પષ્ટ અને કડક શબ્દોમાં કહી દીધું કે હવે તેમણે ધંધાનું ટેન્શન છોડીને સંપૂર્ણ આરામ જ કરવો પડશે.
હોસ્પિટલના સ્પેશિયલ રૂમમાં સૂતા સૂતા રવજીભાઈ બારીની બહાર અમદાવાદનો ભાગતો ટ્રાફિક જોઈ રહ્યા હતા. આજે જિંદગીમાં પહેલીવાર તેમને પોતાની અબજોની સંપત્તિ સાવ વામણી અને નકામી લાગી રહી હતી!
ત્યાં જ તેમના બાળપણના મિત્ર અને ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ મહેશભાઈ તેમની ખબર કાઢવા આવ્યા. રવજીભાઈની ઉદાસી જોઈને મહેશભાઈએ ધીમેથી તેમના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને સાંત્વના આપી.
રવજીભાઈએ ઊંડો નિસાસો નાખતા કહ્યું, "મહેશ, મેં આખી જિંદગી માત્ર ને માત્ર પૈસા પાછળ જ દોટ મૂકી! પણ આજે આ કરોડો રૂપિયા મને મારું સ્વાસ્થ્ય અને વિતાવેલો સમય પાછો નથી આપી શકતા."
મહેશભાઈએ હળવું સ્મિત કરતા જવાબ આપ્યો, "રવજી, મેં તને પહેલાં પણ ઘણીવાર સમજાવ્યો હતો કે ધન કમાવવું એ કોઈ ગુનો નથી! પણ તેને માણી ના શકવું એ માણસની સૌથી મોટી ભૂલ છે."
"તેં આખી જિંદગી બેંકના ખાતાઓ ભર્યા, પણ ક્યારેય તારી જાતને કે તારા પરિવારને સમય ના આપ્યો!" મહેશભાઈના આ શબ્દો રવજીભાઈના હૃદયમાં તીરની જેમ સીધા ઉતરી રહ્યા હતા.
મહેશભાઈએ આગળ કહ્યું, "યાદ રાખજે મારા મિત્ર, ગમે એટલું ભેગું કરો પરંતુ જો તમે પોતાના માટે વાપરી નથી શકતા, તો તમે તે ધનના માલિક ક્યારેય નથી બની શકતા!"
"તમે આ સંપત્તિના માત્ર એક ચોકીદાર જ છો! આખી જિંદગી ચોકીદારી કરી, અને અંતે આ બધું કોઈ બીજા માટે મૂકીને ખાલી હાથે વિદાય લેશો."
આ કડવું પણ સો ટકા સત્ય સાંભળીને રવજીભાઈ રડમસ થઇ ગયા. આજે તેને લાગ્યું કે જે બેંક બેલેન્સને તે પોતાની સૌથી મોટી સિદ્ધિ માનતા હતા, તે તો માત્ર એક આંકડો જ હતો!
સાચી સંપત્તિ તો પરિવાર સાથે વિતાવેલી પળો અને પોતાના માટે જીવેલી જિંદગી હતી, જે તેમણે ક્યારેય જીવી જ નહોતી! તેમને પોતાની મૂર્ખામી પર ભારે પસ્તાવો થઈ રહ્યો હતો.
તે જ વખતે સુમિત્રાબેન રૂમમાં પ્રવેશ્યા, અને રવજીભાઈએ તરત જ તેમનો હાથ પકડી લીધો! ધીમા પણ એકદમ મક્કમ અવાજે તેમણે કહ્યું, "સુમિત્રા, મને માફ કરી દે! હવેથી હું આ સંપત્તિનો ચોકીદાર નહીં, પણ ખરો માલિક બનીને જીવીશ!"
તે દિવસે અમદાવાદના એ વિશાળ બંગલામાં રહેતા કરોડોના આસામીએ સાચા અર્થમાં પોતાની જિંદગીની પહેલી અને સૌથી મૂલ્યવાન કમાણી કરી હતી!
✍️હરેકૃષ્ણ…✨
Thanks for visit this Post, Be sure to check out our homepage for the Latest Posts and Stay connected with us for more Posts.